Venetië blog

Kunst en mode ontmoeten elkaar in dit uniek project: acht jurken die ontworpen werden door Denise Focil en beschilderd werden door Ewa Bethelier geven weer hoe een vrouw door de jaren heen – soms op pijnlijke wijze – zich bewust wordt van haar identiteit. Een kunstenares en een styliste werken zij aan zij om de vrouwelijke pijn te verkennen samen met het innerlijk conflict dat tussen vrouwen wordt geschapen, in combinatie met een wereld die nog steeds discriminaties vertoont tegenover vrouwen.

De tentoonstelling vindt plaats vanaf 8 september tot 27 november in het Palazzo Zenobio in de Via Dorsoduro 2596, Venetië. Tijdens de inauguratie, die om 12 u begint en duurt tot 23 u, zullen er ook concerten plaatsvinden, evenementen en activiteiten in verband met het thema van de tentoonstelling. Meer info vind je op de officiële website: www.collegioarmeno.com

Ewa Bathelier, kunstenares, werd geboren in Warschau, Polen. Ze studeerde af in de geneeskunde maar besliste haar carrière verder te zetten als kunstenares in de jaren 90. Haar werk, vooral schilderijen, werd al in musea en galerijen tentoongesteld over de hele wereld en behoort tevens tot grote internationale collecties. Ze werkte ook als scenarioschrijver voor de werken van Beckett en Pinget die plaatsvonden in Krakau. Ze is een grote fan van literatuur en is lid van een project van Poolse dichters genaamd “Kwartalnik artystyczny”, dat veel invloed heeft gehad op haar visueel werk.

Haar werk kan als minimalistisch beschouwd worden, maar de kracht van de kleuren en de tekstuur van de paletten creëren een dramatische sfeer in haar werken die heel communicatief en briljant is. De jurken zijn een van de favoriete thema’s van de artieste. Ze beschouwt ze dan ook als een soort van zelfportretten. Om deze reden besloot ze, samen met de designer en vriendin Denise Focil, aan dit project te beginnen. Ze wilden de mensen aanzetten tot denken over de politiek en de macht, vertrekkende van de mode en met de focus op het uiterlijk aspect.

Denise Focil, designer, werd geboren in Quito, Ecuador, en werd opgevoed in Los Angeles, Californië. Haar creaties zijn geïnspireerd op haar passie voor muziek en reizen. Daarom gebruikt ze visuele codes afkomstig uit verschillende culturen met een grote aandacht voor detail. Als sinds ze klein is ontwerpt ze kledij voor motorrijders. Haar internationale roem heeft ze trouwens te danken aan haar passie voor mode en moto’s. Ze richtte haar bedrijf op in 1963 in Italië. Sindsdien verwierven haar ontwerpen grote bekendheid, vooral bij motorliefhebbers en in het bijzonder met haar collectie ‘Alpinestars’, integraal ontworpen voor motorrijders in 2009.

Met deze tentoonstelling stelt Denise Focil haar modekennis ten dienste van de kunst en creëert ze, samen met Ewa Bathelier, een reeks van zeven jurken die de etappes markeren van de identiteitsbewustwording van de vrouw door de jaren heen.  Een vrij grote uitdaging en een tentoonstelling die een actueel thema belooft uit te diepen.

menschauser

We raden je echt aan deze unieke tentoonstelling een bezoekje te brengen. Je kan appartementen in Venetie huren en genieten van eeen verblijf langs de kanalen en de kunst, in een van de mooiste steden van Italië.

Contact met mij op

Vertaald door: chica
Contact met mij op

Van 31 augustus tot 10 september onthaalt Venetië op het 68^e Internationaal Filmfestival talrijke cinefielen, regisseurs, scenarioschrijvers, acteurs en actrices. Het gebeuren opent dit jaar met de projectie van ‘The Ides of March’, geschreven en geregisseerd door George Clooney.

De directeur van het festival, Mark Mueller, meldde in een communiqué dat dit jaar de Noord-Amerikaanse regisseur Darren Aronofsky de juryvoorzitter zal zijn van de officiële sectie van het 68^e festival. Vorig jaar won Aronofsky een Gouden Leeuw met zijn film ‘Black Swan’, met in de hoofdrol Natalie Portman.

De geschiedenis van het filmfestival gaat terug naar 1932, toen het ontstond als een filmkunsttentoonstelling onder leiding van Luciano de Feo, de secretaris-generaal van het ‘Internationaal Instituut van Educatieve Film’. Ter die gelegenheid werd het festival georganiseerd op het terras van het Excelsior Hotel van het Lido-eiland. Er werden toen films van zeer hoog artistiek niveau gedraaid als ‘It happened one night’ van Frank Capra, ‘The Champ’ van King Vidor, ‘Grand Hotel’ van Edmund Goulding, ‘A nous la liberté’ van René Clair, ‘Zemlja’ van Alexander Dovzenko, ‘Gli uomini che mascalzoni’ van Mario Camerini,…

Door het succes van het festival, werd op het Lido-eiland het ‘Palazzo del Cinema de Venezia’ gebouwd. In het Palazzo wordt de opening van het festival georganiseerd. De films worden afgespeeld in de ‘Grote Zaal’ met een capaciteit van meer dan 1000 personen en in de ‘Volpi-zaal’, die iets kleiner is. Daarenboven worden naast deze plekken ook het ‘Palazzo del Casino’, het ‘Palabiennale’ en het ‘Palagalileo’ als ruimtes gebruikt om films af te spelen die deelnemen aan het festival.

Alle deelnemers streven naar de Gouden Leeuw, de grootste erkenning die toegekend wordt door de jury aan de beste film van het festival. Daarnaast wordt ook de Zilveren Leeuw uitgereikt voor de beste regisseur, de ‘Volpi-beker’ voor de beste acteur of actrice, de Gouden Leeuw als bekroning voor een hele acteurscarrière en de ‘Osella’ voor de beste scenarioschrijver.

De strijd om de Gouden Leeuw begon in 1936 en sindsdien is er heel wat te doen geweest om het festival. Bijvoorbeeld de projectie van de nazi propagandadocumentaire ‘Olympia’ van de cineaste Leni Riefenshtal tijdens de Tweede Wereldoorlog, of de controversiële versie van 1960, toen Visconti de Gouden Leeuw verloor met de film ‘Rocco en zijn broers’ en de onbekende Franse cineast André Cayatte de overwinning haalt met een film waarvan niemand de naam nog weet.

In de jaren 60 werden de films avant-gardistisch, wat sociale veranderingen meebracht en kunst integreerde in de filmwereld. In 1968 nemen student het festival in hun greep wat het een nieuw statuut geeft dat zal goedgekeurd worden in 1973.

Voor meer info: http://www.labiennale.org/it/Home.html

.

Nancy Guzman

Het Filmfestival van Venetië is een belangrijke wedstrijd voor regisseurs en acteurs, maar vooral cinefielen zoals jij en ik kunnen van dit evenement genieten. Als je dus appartementen in Venetie huurt, aarzel dan niet een ticket te kopen om deel te kunnen uitmaken van de een uit de duizenden voorstellingen die deze dagen worden gehouden.

Contact met mij op 

Vertaald door: chica
Contact met mij op

Vier de muziek die wij vieren! Wat zou je doen zonder muziek? Niets is beter dan een beetje ontsnappen aan de realiteit en je te verliezen in muziek, anderen te ontmoeten en proberen de wereld te begrijpen. Men zegt dat de voorwaarde van het bestaan een geluid is dat niet meetbaar is. De oorsprong van de tijd is tenslotte de Big Bang. Voorbij deze knal, kun je de eerste muzikale noten, de eerste koppeling voorstellen. De wereld trilde van de oerknal en vanuit deze eerste deeltjes is geluid verder veranderd. De echo van die grote explosie is nog steeds in beweging in alle richtingen.

Het Feest van de muziek is nu een grote traditie in Europa. Het idee begon in 1976, dankzij de Amerikaanse muzikant Joel Cohen, destijds werkzaam voor Radio France Musique. Zijn droom was eenvoudig: een muzikaal feest dat de hele nacht duurde tijdens de zomerzonnewende. Maar het was niet tot 1981 dat de muziek en dansdirecteur Maurice Fleuret het idee door te geven aan de toenmalige minister van Cultuur Jack Lang, voor het Feest van de muziek, dat voor het eerst plaats vond in 1982. Als je niet beschikt over een duidelijk beeld, het Feest van de muziek wil in de eerste plaats zowel professionele als amateur musici stimuleren ptredens te geven in de straten, gratis voor iedereen. Vandaag de dag doen meer dan deritg landen in de wereld mee aan deze dag.

Met alle aandacht in de media voor commerciele muziek is deze dag een goede mogelijkheid om authentieke muziek te zien, die ook nog eens live in de straten ten gehore wordt gebracht. Een kans die je niet mag missen. Op de Dag van de muziek is er geen ruimte voor muziek die al zo vaak te horen is op radio en tv. Deze da gis voor de echte muziekliefhebber. E ris zoveel muziek te vinden op het Internet en er wordt vanalles verspreid via sociale media, maar er gaat natuurlijk niets boven een live concert. Al ser direct contact met de muziek is, kent de ervaring veel verrassingen.

In Venetië, is de muziek dag gevierd met suona Venezia op 11 juli. Bands uit de hele wereld, met stijlen, variërend van jazz, blues, klassiek, funk en etnisch nemen de straten over tot vreugde van alle voorbijgangers. En wat is er nou een betere keuze voor een dag in Venetië dan een lange wandeling op een zomerse avond met overal muziek en dans? Dit unieke evenement wordt bijna een ituele ervaring waarin muziek centraal staat en iedereen welkom is om deel te nemen. Het interessante aan deze dag van de muziek is het de omgeving van Venetië, met smalle straatjes en water overal. Het maakt de ervaring van muziek totaal verschillend, zowel in de reis van de concerten als het geluid van de straat in deze mooie stad. Voor meer informatie en exacte tijden van Souna: http://www.veneziasuona.it/

SISTER RAY

Dit is een niet te missen festival in een van de meest romantische steden in de wereld. Huur dus appartementen in Venetie en geniet van muziek en romantiek.

Contact met mij op 

Vertaald door: g-trans
Contact met mij op

Peggy Guggenheim Collectie vertoont haar expositie ”Retrospective”,opgedragen aan Adolpth Gottlieb, van 4 september tot 9 januarie 2011 in Venetië.

Schilder, graveur en beeldhouwer, geboren in New York in 1903, gestorven in Long Island, New York in 1974. Hij studeerde aan de kunstacademie “Art Students League” in New York. Ook heeft hij in Frankrijk en Duitsland gestudeerd. Hij richtte de groep “The Ten” op gezamenlijk met andere beroemde artiesten en maakte deel uit van de groep “New York Artist Painter” met o.a. zijn goede vrienden en genieën Mark Rothko en John Graham. Deze overduidelijke kunstenaar is over de hele wereld bekend door zijn abstracte expressonisme. Dankzij zijn verblijf in Duitsland kunnen wij in zijn werken de invloed terug zien van de europese krant. Hij is bekend om zijn beroemde pictografie gecreëerd in de woestijn van Arizona. Hij ontving verschillende prijzen in de loop van zijn leven zoals “Brooklyn Sociedad de Artistas”,”VII Bienal De Sao Paulo, Brasil” etc.. In 1970 leed hij een ernstig ongeluk waardoor hij in een rolstoel terecht kwam en zijn linker arm geparalyseerd raakte maar ondanks dit traumatische voorval schildert hij nog steeds.

In deze expositie kunnen we genieten van ongeveer 60 schilderingen en verschillende beeldhouwwerken. We kunnen de verschillende fases van de schilder bewonderen, hij gebruikt veel kleur in elk schilderij maar ook laat hij schilderingen zien waarin hij alleen zwart en wit gebruikt. Vierkanten verdeeld in horizontale lijnen, waarin hij circels in verschillende kleuren schildert. Of kleine constructies gevult met een simbool of teken.

Werk mee aan dit prachtige evenement Stichting Adolph en Esther Gottlieb, New York, evenals de Amerikaanse Contemporary Art Gallery uit München, prive-collecties en verschillende musea. Huur apartamentos en Venecia en laat deze schitterende expositie niet aan u voorbij gaan!

Voor meer informatie kunt u deze website raadplegen:http://www.guggenheim.org/venice

Peggy Guggeneheim Colletie: Palazzo Venier dei Leoni Dorsoduro 701

Tot op heden zijn er nog steeds jobs die enkel beschouwd worden als jobs, aanvaardbaar voor mannen. Dit is het geval bij de gondeliers, één van de meest oude en traditionele roepingen. Deze roeiers zijn misschien de meest bekende symbolen van Venetië in de wereld. Voor wie de stad voor de eerste keer bezoekt is het een must om een tripje met een gondel te maken op de mysterieuze en dubbelzinnige Venetiaanse kanalen.

Optekeningen en geschiedenis over “gondolieri” dateren van de 11de eeuw maar sinds kort heeft Venetië zijn eerste vrouwelijke gondolier “Giorgia”, collega van 425 mannen. Ze telt 24 lentes en afgelopen jaar doorstond ze een reeks intense testen om een gondelier met vliegende kleuren te worden. Ze kreeg sinds kort haar echte officiële titel. Beginnende gondeliers moeten aanvankelijk 400 uur les tot een goed einde brengen, waarin ze leren hun 11 meter lange boot te beheren. Ze leren de enge en complexe kanalen van Venetië te bevaren met een roeispaan. Zij moeten in staat zijn om vlot te communiceren in ten minste één vreemde taal, want zoals iedereen weet is Venetië één van de meest internationale toeristische bestemmingen.

Van kleins af aan heeft Giorgia altijd een passie voor roeien gehad, een passie die ze van haar vader erfde. Haar vader oefende het beroep gedurende 40 jaar uit. De cursus die Giorgia volgde werd begeleid door twee andere vrouwen, de Venetiaanse Alessandra Taddei en de Amerikaanse Alexandra Hai, maar beide vrouwen slaagden niet voor de test.

Hoewel de eerste vrouwelijke gondolier een controverse heeft doen oplaaien, had ze ook veel supporters. Onder de scepticie bevindt zich haar vader, Dante Boscolo, die toegeeft dat hij het beroep van gondelier als een mannelijke activiteit beschouwd. Desondanks heeft hij vertrouwen in de capaciteiten van zijn dochter.

Gondelier zijn is geen eenvoudige job, zeker omdat hij moet roeien door wind en weer, zon en regen, winter of zomer… het is een zeer dankbare job. Gondeliers weten dat ze een zeer oude gewoonte in leven houden die geen enkel equivalent in de wereld heeft. Een ritje maken in een gondel is een ervaring die je niet mag missen. Na een gedenkwaardig ritje door de stad kan je genieten van een gehuurd appartement in Venetië.

Niet alle kunstenaars creëren werken die alleen zijzelf kunnen begrijpen. De Amerikaanse kunstenaar Jim Hodges is hier het levende bewijs van. Hij trok de aandacht dankzij zijn eenvoud, zijn ode aan de natuur en aan de kwetsbaarheid. Een eenvoudige artistieke taal die die iets bij je los zal maken, nog tot 5 april in de Bevilacqua La Masa in Venetië. De expositie heet “Jim Hodges. Love, eccetera. ”

Contrasterende werk

Deze kunstenaar wordt meestal gedefinieerd bipolaire, aangezien hij zowel minimalistische als barokke invloeden gebruikt. Zijn werk kan een overvloed aan materialen bevatten – lagen bladgoud, nep bloemen – en verfijnde kleuren of gereduceerd worden tot een simpel spinnenweb of een foto van een boomstam. spiegel scherven (die hij gebruikt voor collages),… Maar sinds de late jaren ’80, is zijn favoriete bezigheid tekenen.

Zijn kunst roept emotie en zoetheid op, en heeft het net zo vaak over liefde en perfectie als over de dood, ziekte en vergankelijkheid. De 60 werken die worden tentoongesteld in Venetië drukken de schoonheid der eenvoud uit, en het fragiele aspect van de natuur.

Diezelfde natuur is namelijk zijn muze en zijn grote passie. Jim Hodges werd geboren in 1957 in Spokane, Washington en het zou kunnen dat zijn kunst je zo rustig en ontspannen maakt dat je leer naar buiten wandelt met een volmaakt zen-gevoel. Hij laat je genieten van de dingen zoals ze zijn, zonder pretenties.

Deze tentoonstelling was eerder al te bezichtigen in het Centre Pompidou te Parijs, wat dus duidelijk het prestige van een kunstenaar als Hodges toont. Profiteer van de gelegenheid om zijn werk te leren kennen in Venetië, de bakermat van de kunstgeschiedenis. Huur de beste appartementen in Venetië en laat je verrassen door de sereniteit van deze stad op het water.

In de hemel is alles goed
Het mijne is van mij en dat van jou is van jezelf

In de hemel is alles goed
Het mijne is van jou en het jouwe is van mij

In de hemel is alles goed
Het jouwe is van mij en het mijne is van jou

In de hemel is alles goed
Het onze is van jullie en dat van jullie is van ons

In de hemel is alles goed
Bewustzijn is van ons en we zijn ons bewust

In de hemel is alles goed
Liefde is van ons en wij hebben liefde

In de hemel is alles goed
Bewustzijn is liefde en liefde is bewustzijn

Al ser een stad bestaat die je met de hemel kan vergelijken dan is het Venetië wel. Stad van schilders, beeldhouwers, musici en schrijvers. Venetië, een hemelse stad. Beleef het zelf en huur de beste appartementen in Venetië voor een hemels verblijf.

Een erotische massage met etherische oliën bij kaarslicht of gewoon snel de broek uit en een donker hoekje opzoeken, de kwaliteit van sex is niet altijd evenredig met de tijd die je er aan besteed. Recente studies hebben aangetoond dat seks heus niet lang hoeft te duren om beiden overspoeld te worden door een gelukzalig gevoel. Drie minuten zijn veel te kort, maar een half uur is soms veel te lang. Hoe lang duurt een goede vrijpartij?

Wees maar eerlijk, iedereen heeft al wel eens in deze situatie gezeten: je ligt in bed met je geliefde, je orgasme heb je al lang gehad en nu wacht je eigenlijk alleen maar tot hij of zij ook komt. En in plaats van je volledige aandacht aan je partner te geven, lig je te denken aan de boodschappen of maak je in gedachten een lijstje met emails die je nog moet versturen. Hoe triest het ook mag klinken, dit gebeurd vaker dan je denkt. Seksuologen en Amerikaanse wetenschappers hebben berekent dat de ideale vrijpartij tussen de drie en de dertien minuten duurt. Eric Corty, profesor psychologie aan het Bernhard Collage in Pensylvania, nam samen met de seksuologen van het Sex Therapy and Research organisatie enquêtes af over seksueel gedrag. Volgens de deelnemers is een vrijpartij van twee minuten ‘veel te kort’, drie tot weven minuten is ‘net genoeg’, zeven tot 13 minuten is ‘wenselijk’, maar dertig minuten is ‘veel te lang’. Belangrijk is dat het voorspel niet meegerekend wordt, hoewel de meerderheid van de deelnemers graag meer tijd aan het voorspel zou besteden.

Ook interessant is de gemiddelde duur van sex in bed, beginnende bij het voorspel tot het orgasme, en hoe dit verschilt van land tot land. Duitse koppels zijn tevreden met 23 minuten, terwijl Indonesiers het bij een kwartier houden. Wat standjes betreft zijn de Hongaren enorm creatief, met gemiddeld 8 verschillende posities. Het gemiddelde is drie favoriete posities, en de missionarishouding staat nog steeds op nummer een. Amerikanen en Australiërs zijn iets preutser dan de rest, met maar twee posities.

Studies mogen aantonen wat ze pillen, uiteindelijk is het toch het vertouwen, de passie en de creativiteit die echt telt. Als deze elementen aanwezig zijn heb je vast en zeker geen enkel probleem in bed. In lange relaties dooft het vuur soms uit, maar dan hoef je enkel maar je hormonen een handje te helpen om weer in de zevende hemel te komen. En wat dacht je van enkele romantische dagen in de Italiaanse hemel? Huur de beste appartementen in Venetië, en ontdek de juiste ingrediënten voor jouw ideale vrijpartij.

De meeste godsdiensten geloven in een leven na de dood, hetzij een soort hemel of reïncarnatie. Dit onderwerp heeft altijd grote belangstelling gewekt. Zelfs ongelovigen, zij die zich atheïst of agnost noemen zijn best wel nieuwsgierig. De dood jaagt ons angst aan, en de gedachte dat het daar niet ophoud, dat er misschien een ‘betere’ wereld volgt stelt ons gerust. Aan reïncarnatie zijn al hele websites gewijd, en ook de sociale netwerk site Facebook ontsnapt er niet aan: via een quiz kan jij achterhalen wie (of wat) je was in een vorig leven. De resultaten kunnen verrassend of juist bedroevend zijn: sommigen waren een steen of een hond, maar het kan best zijn dat jij in een vorig leven piloot was!

Onder reïncarnatie verstaat men het overgaan van de ziel, na de dood welteverstaan, in een andere fysieke vorm. Je ‘geest’ gaat dus over in een ander lichaam. In het oude Egypte werden de doden begraven met kleding en gebruiksvoorwerpen, zodat ze deze zouden kunnen gebruiken in hun nieuwe leven. Ook Hindoes en Boeddhisten geloven in een wedergeboorte van de ziel. Het concept van karma is hier nauw mee verbonden. Ben je in dit leven een goed persoon geweest, dan zal je in een volgend leven een superieur wezen worden. Draag jij negatief karma met je mee, dan zet je enkele stappen terug. Het hoogste doel is om een pure geest te worden, die geen reïncarnaties meer nodig heeft.

Hoewel het Christendom, de Islam en het Jodendom niet geloven in wedergeboorte, zijn er in het verleden groeperingen geweest die dit wel deden. Maar zoals je weet predikt zowel de Katholieke als de Orthodoxe kerk de wederopstanding van het lichaam (en niet reïncarnatie).

Ongeveer de helft van de wereldbevolking zou in een leven na de dood geloven. Er zijn vele getuigenissen van mensen die visioenen van vorige levens, een dejà vu of bijna dood ervaringen hebben gehad. De wetenschap en de psychologie verklaren deze gewaarwordingen met hersenactiviteit, dromen en fantasie die inherent zijn aan alle menselijke wezens.

Hoe dan ook, er is nog niemand teruggekomen om ons te vertellen hoe het nu eigenlijk allemaal werkt. Carpe Diem, pluk de dag is dus de boodschap! Reizen en het ontdekken van nieuwe werelden is misschien wel de beste manier om dat te doen. Kies een bestemming vol geschiedenis en mysterie: huur de beste appartementen in Venetië, je zal het je niet beklagen!

Zijn aktetas doorzoeken. De zakken van haar mantelpakje leeghalen. Stiekem smsjes en e-mails lezen, om misschien zelfs over te gaan tot het ‘schaduwen van de verdachte’. Nee, we hebben het niet over een nieuwe detective roman, maar wel over het groene monster: jaloezie. Of het nu gaat om overdreven jaloezie of gegronde verdenkingen, feit is dat het relaties kapot maakt. Gezond verstand of zieke obsessie, wat vind jij?

“Waar ben je geweest? Waarom ben je zo laat? Dat was meer dan alleen een zakendiner zeker?” Dat zijn maar enkele van de vragen die jaloerse partners je soms naar je hoofd gooien. Daarop volgen dan de klassieke reacties: ruzie, huilen, teleurstelling, woede,… Mannen of vrouwen, iedereen is wel eens bang dat hun partner hen zal bedriegen. Deze angsten kunnen we allemaal perfect begrijpen, maar wat je niet mag doen is overdreven scènes maken of deze accepteren van je partner. Echter, onderzoekers en psychologen zien jaloezie als een logisch gevolg van de evolutie.

Psychologen van de Bielefeld universiteit (Duitsland) hebben aangetoond dat jaloezie bij mannen en vrouwen zich op een andere manier uit. Vrouwen zijn bang dat hun man verliefd zal worden op een ander, terwijl mannen eerder bang dat zijn hun vrouw of vriendin sex zal hebben met iemand anders. De oorzaak hiervan zou de sociale rolverdeling zijn. Verschillende studies bevestigen dat vrouwen minder belang hechten aan ‘lichamelijk oversel’ en meer aan ‘mentaal overspel’. Als we de rol van de man bekijken in de geschiedenis, zien we dat zij veel belang hechten aan seksuele trouw, omdat ze geen zekerheid hadden dat hun kinderen wel degelijk van hen waren. Ze waren bang om tijd en energie te investeren in kinderen die misschien niet hun biologische zijn. Onbewust spelen onze angsten uit het verleden ook vandaag nog een grote rol.

Hoe het ook zij, een gezonde portie jaloezie is belangrijk. Het toont onze partners dat we van hen houden en dat ze belangrijk zijn in ons leven. Maar in plaats van je bezig te houden met allerlei onzin en dwangmatige handelingen, is het van groot belang om je partner voldoende te vertrouwen, en jezelf niet belachelijk te maken met overdreven jaloerse commentaren. En onthoud dat jaloezie zowel passie als pijn veroorzaakt.

Maak komaf met het groene monster en geniet van een ontspannend weekendje in de meest romantische stad van Italië. Huur de beste appartementen in Venetië en laat de passie oplaaien!