Valentijnsdag in Venetië
In de impressionante bibliografie van Friedrich Nietzsche vinden we “De vrolijke wetenschap“(Die fröhliche Wissenschaft, 1882) terug, een overgangswerk vol met gedenkwaardige aforismen, toonaangevend voor de grondbeginselen van het gedachtegoed alsook de levenshouding van de Duitse schrijver.
De titel van het boek verwijst naar de kunst van de Middeleeuwse Provençaalse troubadours, die vorm gaf aan de Westerse opvatting van de liefde, en de daaruit ontaarde poëtische geest voedt Nietzsche’s schrijven doorheen het voorwoord in “De vrolijke wetenschap”. In zijn gedurfde en levendige stijl beschrijft hij hoe het boek geschreven is “in de taal van de dooiwind”, met een vleugje “aprilweer”: hij is tijdens zijn schrijven als het ware uit een toestand van ijskoude bezig weer warm te worden. Het ijs in hem smelt door de zon en nieuwe, hoopgevende gedachten komen daaruit voort. Hij komt vers uit de winter, er is nog een rest van winter te bespeuren, maar ook al de “overwinning op de winter” is in zicht.…Niet waarheid, maar gezondheid- dat wil zeggen: toekomst, ontwikkeling, macht, leven- is de bron van leven.
Volgens de schrijver stelt de vrolijke wetenschap de “saturnaliën van de geest” voor die geduldig en voor een lange tijd een verschrikkelijke druk heeft kunnen doorstaan … en die nu plots verrast wordt door hoopvolle gevoelens…, door het gevoel van herstel”. Het hele boek ademt deze festiviteiten uit, waarbij sensaties opkomen van vreugde dankzij de terugkerende kracht, die ons opnieuw in staat stelt ons te verheugen op “het plotselinge vooruitzicht van een toekomst, van nabije avonturen, van waters en zeëen die weer vloeien, van prospectieven en perspectieven om in te geloven”.
In het oude Rome, de Saturnaliën, voorloper van onze carnavals, stelde een heidense viering voor rond de geboorte van de zon en het begin van de lange dagen voor de teelt, en het genot. De lichtende terugkeer van het leven in de eindeloze stroom van “het worden en de wording”, die zichtbaar wordt in de lente, biedt genot voor het oog, maar brengt ook aangename en prikkelende aroma’s met zich mee. In Venetië – overgangsgebied tussen West en Oost, duisternis en licht, vast en vloeibaar, slapen en ontwaken – vangt men diezelfder tijd een glimps op van de pracht alsook de smaak van de aroma’s uit het Oosten. Vandaar dat Venetië de ideale stad voorstelt voor de viering van carnaval.
Dit jaar valt de carnavalviering samen met Valentijnsdag, ook weer een oorspronkelijk heidens feest dat in direct verband staat met de specifieke tijd van het jaar, met de komst van het licht en gelukzalige gevoelens van liefde, genot en bloei. Venetië is dé plek om op 14 februari Valentijnsdag in een unieke andere context te vieren.
Paul Oilzum
Alles is van tijdelijke en voorbijgaande aard; dat maakt het leven interessant, vernieuwend, meer intens en spannend. Een einde stelt niet anders voor dan een nieuw begin in dit cyclische leven. Huur een appartementen in Venetie
