Venetië blog

In de roman van Arthur C. Clarke, genaamd Childhood’s End, zijn de hoofdrolspelers Supermensen; enorm cerebrale buitenaardse wezens. Hun nieuwsgierigheid leidt hen naar de aarde om een muziekconcert bij te wonen. Op het einde feliciteren ze de componist voor zijn werk, maar het fenomeen waar ze net getuige van zijn geweest, lijkt hen absurd en verwarrend. Ze kunnen niet begrijpen wat de mensen voelen wanneer ze naar muziek luisteren. Logisch, want de Supermensen zijn niet in staat om wat dan ook gewaar te worden. Dit ras heeft geen muziek. Ze lijden aan wat we in de geneeskunde amusie noemen: het betreft een reeks afwijkingen waardoor tonen, muzikale ritmes niet meer kunnen herkend of gereproduceerd worden.

In het horen van muziek spelen elementen mee die in verband staan met de eigenlijke perceptie, het decoderen en de synthese van het geluid en de tijd. Experten identificeren op z’n minst 12 verschillende soorten amusie. Amusie kan aangeboren zijn of niet, gedeeltelijk of geheel.

Er bestaat toondoofheid en ritmedoofheid. Je kent het verhaal over de ritmedove Che Guevara wel, die een mambo stond te dansen op het ritme van een tango. In geval van toondoofheid zingen mensen vals zonder er zich bewust van te worden. Ze worden het ook niet gewaar als andere mensen vals zingen.

Bij totale amusie, herkennen de mensen die hieraan lijden de muziek helemaal niet. Zij ervaren muziek dus helemaal niet als dusdanig. Deze patiënten kunnen naar de mooiste muziek ter wereld staan luisteren en toch de indruk hebben dat er een auto met gierende banden vertrekt. Voor personen die een beroerte (hersenbloeding) hebben gehad in het linkerdeel van de hersenen en zo amusie hebben ontwikkeld, klinken alle noten gelijk.

Personen die aan aangeboren amusie lijden, zijn niet in staat melodieën te herkennen of tonen van halve tonen te onderscheiden, ook al hebben ze een normale gewaarwording van spraak en omgevingsgeluiden. Met andere woorden herkennen ze geen melodieën, toonladders of harmonieën zoals het gehoor van andere personen dit wel herkent. Hyed en medewerkers hebben aangetoond dat deze mensen een onderontwikkeling vertonen van de witte materie van een hersenzone die bijdraagt aan het coderen van muzikale tonen en van het melodisch geheugen.

Er zijn veel beroemde mensen die lijden aan deze aandoening. Naar het schijnt herkende Nabokov geen enkele vorm van muziek. Met de woorden van de auteur zelf: de muziek drong tot hem door als een willekeurige opvolging van min of meer irritante geluiden.

Het geval dat we hier beschrijven is gegrepen uit de realiteit. De patiënt zullen we meneer X noemen. Hij beweert nog nooit muziek gehoord te hebben, maar herkent andere geluiden en spraak zonder probleem (hij lijdt dus niet aan afasie). Als kind kon hij niet zingen en werd hij er zich niet van bewust als andere kinderen zongen. Hij leerde een instrument te bespelen maar het voelde altijd aan alsof het lawaai was. Voor meneer X is muziek niets anders dan het geluid van potten en pannen die in de keuken op de vloer vallen. Hij is niet in staat te onderscheiden of een noot hoger of lager dan een andere is. En hoewel hij al miljoenen keren liedjes als ‘Happy Birthday to you” of het Amerikaans volkslied heeft gehoord, kan hij ze niet herkennen als hij ze hoort.

Ara

Muziek is het hoogtepunt van kunst. Spijtig genoeg zijn er mensen die door een fysiologische afwijking niet van muziek kunnen genieten. Maar voor wie dan ook is Venetië ongetwijfeld een muzikale stad dankzij zijn rijke geschiedenis en traditie. Huur appartementen in Venetie en beleef de muziek zowel vanuit je hersenen als vanuit je hart.

Contact met mij op 

Vertaald door: Tim Renders

Dit museum zette zichzelf begin jaren ’80 op de kaart en is gevestigd in een oud Gotisch Paleis, dat ooit in het bezit was van de bekende familie Pesaro. Het is genoemd naar een vermaarde, Spaanse schilder, Mariano Fortuny, die het museum kocht om er zijn eigen fotostudio te realiseren. Fortuny is een bekend beeldhouwer, ontwerper en fotograaf, een vakman op vele gebieden, die bijna overal in uitblonk. Het is bekend dat hij zelf het interieur van de studio heeft ontworpen, met behulp van zijn beroemde schilderijen, meubilair en andere werken en dat het museum na zijn dood aan de stad Venetië werd geschonken.

Als je de studio bezoekt kun je de sfeer proeven van de oude, Venetiaanse cultuur, die een kalmerende uitwerking heeft op je ziel en een soort blijheid van binnen veroorzaakt. Het museum is een verzamelpunt voor het rijke scala aan prachtige, oude geschriften, die mooi gerangschikt zijn op onderwerpen als schilderkunst, textiel, licht, kleding en nog veel meer. Helaas zijn er niet veel werken met betrekking tot stoffen te zien in het museum, maar je kunt er nog wel enkele bekend Delphos-jurken vinden en een paar kopieën van Fortuny-stoffen. Er is een ruimte, die gewijd is aan visuele communicatie en daardoor wordt het bezoek interessant en luisterrijk voor internationale toeristen.

Het museum heeft in zijn collectie ook met zijde geborduurde vrouwenjurken, prachtig ontworpen panelen, vooraanstaande schilderijen en bijzonder meubilair. Het is daardoor van belang voor de Venetiaanse geschiedenis. Onder de meest waardevolle stukken in het museum bevinden zich werken die ontworpen en versierd zijn met goud- en zilverdraad. Omdat er ook speciale exposities in het museum worden georganiseerd, heeft het een opvallende signatuur gekregen. De aanwezigheid van schemerlampen in de museumruimtes zorgt voor een bijzondere aanblik en bezoekers houden hun aandacht goed vast.

De aanwezigheid van portretten met Venetiaanse vrouwen spant de kroon. Het museum staat vol met vooraanstaande, historische werken en wordt zelfs beschouwd als een juweel, dat vaak door de toeristen niet wordt opgemerkt. En het gebouw zelf is bovendien zo prachtig om te zien dat niemand er zijn ogen vanaf kan houden.

Adres
Palazzo Pesaro – Mariano Fortuny Museo
3958, Campo San Beneto – Sestiere San Marco
30124 Venezia, Italia.
tel: +390415200995

Openingstijden
Geopend van 10:00 tot 18:00 uur (de kaartverkoop blijft open tot 17:00 uur). Op donderdag is het museum gesloten, evenals op 1 januari, 1 mei en 25 december.

Toegangsprijzen
De toegang bedraagt 9 euro, met reductie betaal je 6 euro.
Kinderen jonger dan zes jaren mogen gratis naar binnen, evenals mensen met een lichamelijke handicap en docenten van scholen.
Toeristen kunnen ook een museumkaart kopen voor 18 euro, waarmee ook andere musea te bezoeken zijn, zoals het Correr Museum en het Archeologisch Museum.

Voor overige informatie over je bezoek kun je de officiële website van het museum bekijken: http://www.museiciviciveneziani.it

John

De werken in het museum zijn een beetje anders dan in vergelijkbare musea. De manier waarop ze tentoongesteld zijn maakt een bezoekje meer dan de moeite waard. Dus huur een appartementen in Venetie en probeer dit museum met aparte smaak.

Contact met mij op 

Vertaald door: Graspol
Contact met mij op

De tentoonstelling In Volo presenteert vijftien werken waarin de Italiaanse kunstenaar Angela Occhipinti visueel het onderwerp van het vliegen verkent met behulp van verschillende talen: schilderkunst, beeldhouwkunst, installaties en gravures. Ook wordt de tentoonstelling muzikaal begeleid door Enrico Coniglio, een Venetiaanse componist die, in dit geval, muzikale landschappen maakt die de dialoog met visuele landschappen aangaan, om zo een specifieke, complexe en suggestieve website samen te stellen.



Angela Occhipinti, geboren in Perugia, woont en werkt in Milaan. Ze studeerde in Florence en is afgestudeerd in de schilderkunst aan de Academie voor Schone Kunsten en gespecialiseerd in achtereenvolgens Grafische Kunsten en graveertechnieken aan de Art School Teaching van Florence. In 1958 ging ze wonen in Milaan en begon te werken met Lucio Fontana. Tijdens haar carrière, publiceerde ze meer dan 70 boeken van kunstenaars die zijn gepresenteerd door prestigieuze critici en schrijvers uit de hele wereld, onder andere door Jorge Luis Borges. In 1972 reisde ze naar Nepal en Birma, waar ze symbolen, kleuren en technieken ontdekte die haar stijl sterk bepaalden. Dat is hoe de beroemde vliegers zijn geboren, van verschillende kleuren en in verschillende vormen, waarin de oosterse invloed sterk merkbaar is, en die de herinneringen tussen verleden en heden, en de spanning naar de toekomst vertegenwoordigen.

Zoals verklaard door de kunstenaar zijn de vliegers magische symbolen. Het is een mooie metafoor van de schorsing naar licht, omhoog, en de zwaartekracht die ons naar beneden trekt. De kite is daarom een ​​symbool van de verovering van een nieuwe ruimte, maar het vertegenwoordigt ook de mogelijkheid van een terugkeer: in het werk van Occhipinti is het een spiritueel object dat probeert de mens te verbinden met het universum door middel van de metafoor van de begeleide vlucht. De kunstenaar schreef: “vliegers weer zijn als een kort verhaal: het kiezen voor eeuwig tussen slapeloze hoop en eeuwige berusting”.

Ook in deze werken is er een duidelijke verwijzing naar het onderwerp reizen, een activiteit waar de kunstenaar dol op is en die invloed heeft op een bijzondere manier op haar stijl door de jaren heen.
Meer informatie is te vinden op deze webpagina: www.angelaocchipinti.com.

De opening van de tentoonstelling zal plaatsvinden op 12 september vanaf 18u30 in de oude tuinen van het Hotel Boscolo Dei Dogi, gelegen aan de Via Larga Piave 3500, dicht bij de Campo della Madonna dell’Orto.

 

menschauser

Als je van kunst houdt en vooral als het werk een spirituele dimensie heeft, mis deze tentoonstelling dan niet in dit beroemde gebouw. We raden je aan appartementen in Venetie te huren en naar de opening van deze tentoonstelling te geen.

Contact met mij op 

Vertaald door: g-trans
Contact met mij op

Kunst en mode ontmoeten elkaar in dit uniek project: acht jurken die ontworpen werden door Denise Focil en beschilderd werden door Ewa Bethelier geven weer hoe een vrouw door de jaren heen – soms op pijnlijke wijze – zich bewust wordt van haar identiteit. Een kunstenares en een styliste werken zij aan zij om de vrouwelijke pijn te verkennen samen met het innerlijk conflict dat tussen vrouwen wordt geschapen, in combinatie met een wereld die nog steeds discriminaties vertoont tegenover vrouwen.

De tentoonstelling vindt plaats vanaf 8 september tot 27 november in het Palazzo Zenobio in de Via Dorsoduro 2596, Venetië. Tijdens de inauguratie, die om 12 u begint en duurt tot 23 u, zullen er ook concerten plaatsvinden, evenementen en activiteiten in verband met het thema van de tentoonstelling. Meer info vind je op de officiële website: www.collegioarmeno.com

Ewa Bathelier, kunstenares, werd geboren in Warschau, Polen. Ze studeerde af in de geneeskunde maar besliste haar carrière verder te zetten als kunstenares in de jaren 90. Haar werk, vooral schilderijen, werd al in musea en galerijen tentoongesteld over de hele wereld en behoort tevens tot grote internationale collecties. Ze werkte ook als scenarioschrijver voor de werken van Beckett en Pinget die plaatsvonden in Krakau. Ze is een grote fan van literatuur en is lid van een project van Poolse dichters genaamd “Kwartalnik artystyczny”, dat veel invloed heeft gehad op haar visueel werk.

Haar werk kan als minimalistisch beschouwd worden, maar de kracht van de kleuren en de tekstuur van de paletten creëren een dramatische sfeer in haar werken die heel communicatief en briljant is. De jurken zijn een van de favoriete thema’s van de artieste. Ze beschouwt ze dan ook als een soort van zelfportretten. Om deze reden besloot ze, samen met de designer en vriendin Denise Focil, aan dit project te beginnen. Ze wilden de mensen aanzetten tot denken over de politiek en de macht, vertrekkende van de mode en met de focus op het uiterlijk aspect.

Denise Focil, designer, werd geboren in Quito, Ecuador, en werd opgevoed in Los Angeles, Californië. Haar creaties zijn geïnspireerd op haar passie voor muziek en reizen. Daarom gebruikt ze visuele codes afkomstig uit verschillende culturen met een grote aandacht voor detail. Als sinds ze klein is ontwerpt ze kledij voor motorrijders. Haar internationale roem heeft ze trouwens te danken aan haar passie voor mode en moto’s. Ze richtte haar bedrijf op in 1963 in Italië. Sindsdien verwierven haar ontwerpen grote bekendheid, vooral bij motorliefhebbers en in het bijzonder met haar collectie ‘Alpinestars’, integraal ontworpen voor motorrijders in 2009.

Met deze tentoonstelling stelt Denise Focil haar modekennis ten dienste van de kunst en creëert ze, samen met Ewa Bathelier, een reeks van zeven jurken die de etappes markeren van de identiteitsbewustwording van de vrouw door de jaren heen.  Een vrij grote uitdaging en een tentoonstelling die een actueel thema belooft uit te diepen.

menschauser

We raden je echt aan deze unieke tentoonstelling een bezoekje te brengen. Je kan appartementen in Venetie huren en genieten van eeen verblijf langs de kanalen en de kunst, in een van de mooiste steden van Italië.

Contact met mij op

Vertaald door: chica
Contact met mij op

De saga Transformers, van oorsprong een tekenfilmserie, representeert nog steeds de constante strijd tussen goed en kwaad. Hoewel, is dat wel zo? Nee, niet echt. En het is vanwege bijvoorbeeld de Transformers, of andere producten van de massacultuur, dat geweld aan de samenleving verkocht wordt, de hiërarchie bendarukt die de ene natie boven de andere stelt, machtsmisbruik en facisme. De plot van Transformers is eenvoudig. Volgens de eerste versie van de tekenfilms komt een groep buitenaardse robots naar de Aarde wat uitmondt in een groot gevecht tussen goed, de Autobots, en kwaad, de Decepticons. Na een crash-landing komen beide kanten op Aarde aan en vechten ze hun strijd uit tussen de mensheid, die compleet verbijsterd is door de aanwezigheid van deze aliens.

Het problem hier is Transformers meer te zien dan aleen maar als vermaak. In de laatste film Transformers 3: Dark of the Moon zijn we weer in een Amerika-achtig land dat meer kennis heeft dan alle andere landen en in 1969 ontdekt date r buitenaards leven is. De strijd in die tijd tussen de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie was de redden date en verlaten schip werd ontdekt op de Dark side of the moon. En weer blijkt maar eens dat alle kennis een cover is om meer politieke macht te verkrijgen. Het is de macht van het hebben van kennis maar het niet willen delen, niet willen publiceren vanwege internationale veiligheidsredenen.

De oorlog van de Transformers is niet meer dan twee massa’s van gewapende, mechanische en futuristische macht op een terrain dat ze niet toebehoort, de Aarde. Op die manier is de bijna apocalyptische angst die de steden laten zien in de film gewoon de woestijn of de jungle of het speelveld van de twee grote machten die hun macht tonen zonder ook maar een greintje interesse in hun omgeving. Op dezelfde manier gaan de Autobots ermee akkoord het menselijk rest te beschermen en bevrijden van de ijzeren hand van de Decepticons. Uiteindelijk probeert de rechter de autoriteit te zijn.

Als we Megatron of Optimus Prime, de beide leiders, een gezicht konden geven, zou dat van Berlusconi, Bush, Zapatero, Bin Laden, Obama, Rasputin, El Duce of welke dan ook die zou passen in deze robot lichamen kunnen zijn. Uiteindelijk zijn het toch de mega werelwijde corporaties doe de macht hebben, zij laten de normale bewoner van de Aarde zijdelings liggen. Kijk nog eens goed naar Transformers en denk erover na. Voor meer informatie:: http://www.transformersmovie.com

Alexa Ray

Let goed op als je een blockbuster uit Hollywood bekijkt, er is altijd een verborgen boodschap. Huur deze zomer bijvoorbeeld een appartementen in Venetie en kijk op je gemak deze derde Transformers.

Contact met mij op 

Vertaald door: g-trans
Contact met mij op

Van 31 augustus tot 10 september onthaalt Venetië op het 68^e Internationaal Filmfestival talrijke cinefielen, regisseurs, scenarioschrijvers, acteurs en actrices. Het gebeuren opent dit jaar met de projectie van ‘The Ides of March’, geschreven en geregisseerd door George Clooney.

De directeur van het festival, Mark Mueller, meldde in een communiqué dat dit jaar de Noord-Amerikaanse regisseur Darren Aronofsky de juryvoorzitter zal zijn van de officiële sectie van het 68^e festival. Vorig jaar won Aronofsky een Gouden Leeuw met zijn film ‘Black Swan’, met in de hoofdrol Natalie Portman.

De geschiedenis van het filmfestival gaat terug naar 1932, toen het ontstond als een filmkunsttentoonstelling onder leiding van Luciano de Feo, de secretaris-generaal van het ‘Internationaal Instituut van Educatieve Film’. Ter die gelegenheid werd het festival georganiseerd op het terras van het Excelsior Hotel van het Lido-eiland. Er werden toen films van zeer hoog artistiek niveau gedraaid als ‘It happened one night’ van Frank Capra, ‘The Champ’ van King Vidor, ‘Grand Hotel’ van Edmund Goulding, ‘A nous la liberté’ van René Clair, ‘Zemlja’ van Alexander Dovzenko, ‘Gli uomini che mascalzoni’ van Mario Camerini,…

Door het succes van het festival, werd op het Lido-eiland het ‘Palazzo del Cinema de Venezia’ gebouwd. In het Palazzo wordt de opening van het festival georganiseerd. De films worden afgespeeld in de ‘Grote Zaal’ met een capaciteit van meer dan 1000 personen en in de ‘Volpi-zaal’, die iets kleiner is. Daarenboven worden naast deze plekken ook het ‘Palazzo del Casino’, het ‘Palabiennale’ en het ‘Palagalileo’ als ruimtes gebruikt om films af te spelen die deelnemen aan het festival.

Alle deelnemers streven naar de Gouden Leeuw, de grootste erkenning die toegekend wordt door de jury aan de beste film van het festival. Daarnaast wordt ook de Zilveren Leeuw uitgereikt voor de beste regisseur, de ‘Volpi-beker’ voor de beste acteur of actrice, de Gouden Leeuw als bekroning voor een hele acteurscarrière en de ‘Osella’ voor de beste scenarioschrijver.

De strijd om de Gouden Leeuw begon in 1936 en sindsdien is er heel wat te doen geweest om het festival. Bijvoorbeeld de projectie van de nazi propagandadocumentaire ‘Olympia’ van de cineaste Leni Riefenshtal tijdens de Tweede Wereldoorlog, of de controversiële versie van 1960, toen Visconti de Gouden Leeuw verloor met de film ‘Rocco en zijn broers’ en de onbekende Franse cineast André Cayatte de overwinning haalt met een film waarvan niemand de naam nog weet.

In de jaren 60 werden de films avant-gardistisch, wat sociale veranderingen meebracht en kunst integreerde in de filmwereld. In 1968 nemen student het festival in hun greep wat het een nieuw statuut geeft dat zal goedgekeurd worden in 1973.

Voor meer info: http://www.labiennale.org/it/Home.html

.

Nancy Guzman

Het Filmfestival van Venetië is een belangrijke wedstrijd voor regisseurs en acteurs, maar vooral cinefielen zoals jij en ik kunnen van dit evenement genieten. Als je dus appartementen in Venetie huurt, aarzel dan niet een ticket te kopen om deel te kunnen uitmaken van de een uit de duizenden voorstellingen die deze dagen worden gehouden.

Contact met mij op 

Vertaald door: chica
Contact met mij op

Het is een eenvoudig stuk stof (de “Palio” = premie) waar de vier districten van de stad om wedijveren door middel van verschillende proeven van bekwaamheid, die zij een heel jaar voorbereiden. Om er een gedenkwaardige gebeurtenis van te maken werd besloten dat er elk jaar een premie van 15 gouden dukaten wordt toegekend aan de winnaar van deze spelen. De spelen (boogschieten, touwtrekken, estafettekoers en paardenrace) doen vroegere gewoontes en tradities herleven, waardoor het hele gebeuren een levendige sfeer krijgt.

Het is één van de meest prestigieuze folklorefestivals van de Bellunocultuur, diep geworteld in de regio en de geschiedenis van de stad. De praalvertoning van de kostuums in de processie van edelmannen en -vrouwen is verrassend, dankzij de eeuwenlange choreografie, met oog voor elk detail, waardoor de authentieke sfeer blijft bestaan. De straten zijn gevuld met antiekmarkten en allerlei soorten activiteiten, die geïnspireerd zijn op de Middeleeuwen, inclusief acrobaten, vaandeldragers, jongleurs en vuurvreters.

Er zijn vier wedstrijden in de vier districten, waarbij de deelnemers strijden om de verovering van de “Palio van de vijftien gouden dukaten”: het boogschieten, de estafettekoers, het touwtrekken en ten slotte de paardenrace, waar altijd reikhalzend naar wordt uitgezien omdat het de meest spectaculaire en beslissende ronde is. De uitdaging begint met het boogschieten en de estafette, die ’s nachts worden gehouden in de citadel, in het hart van de ommuurde stad.

De andere twee races worden op zondag gehouden, buiten de stadsmuren, in een groen gebied dat speciaal uitgerust is voor wedstrijden te paard. Hier begint het touwtrekken, met vijf deelnemers van elk team, die zwoegen en zweten en die fanatiek gevolgd worden door de belangstellenden. Iedereen moedigt de verbeten inspanningen aan om de tegenstander een paar centimeter over de streep te trekken, wat uiteindelijk leidt tot het in de wacht slepen van de overwinning. De echte spanning begint in de late namiddag, als de paardenrace van start gaat. De combinatie paard en berijder is van groot belang. De paarden schrapen met hun hoeven als zij klaarstaan voor de start: zij snakken ernaar om weg te galopperen en opgehitst door het geluid van de stemmen uit het publiek barsten zij bijna van de opwinding. De Palio wordt gewonnen door het team met het hoogste puntentotaal van alle wedstrijden samen.

De districten van de “Palio di Feltre” zijn Castello, Duomo, Port’Oria en Santo Stefano.

Voor meer informatie: www.paliodifeltre.it

Pragya Sarkar

Venetië is populair bij toeristen vanwege dit festival. Bezoekers doen veel moeite om kaartjes te krijgen voor dit gigantische evenement. Waarom huur je geen appartementen in Venetie zodat je de rest kunt verslaan door op tijd te arriveren!

Vertaald door: Graspol
Contact met mij op

Nog tot 24 november heeft het Museum Correr in Venetië de tentoonstelling Julian Schnabel. Permanently Becoming and the Architecture of Seeing. Het is een overzichtstentoonstelling van de kunstenaar uit New york. De expositie valt smaen met de Biënnale van Venetië en wordt geproduceerd door de Arthemisa Group samen met de Stichting Musei Civici in Venetië.

De curator van de tentoonstelling is Norman Rosenthal presenteert 40 werken van de jaren zeventig tot nu. Schnabel is een van de meest interessante Noordamerikaanse kunstenaars uit het neo-expressionisme en is duidelijk beïnvloed door werk van Jackson Pollock. Hij is schilder, beeldhouwer, cineast en is een groot muziekliefhebber.
Julian Schnabel, zoon uit een Joodse middenklasse familie, werd in 1951 in New York geboren. Hij studeerde kunst aan de Universiteit van Houston, waar hij zijn bachelor behaalde. Hij studeerde verder binnen het Whitney Museum of Arts in New York. Voor zijn toelating presenteerde hij een conceptueel werk wat een ham op een groot brood voorstelde. Het deed veel stof opwaaien, maar hij werd aangenomen.
Zijn carrière was niet briljant, eerder het tegenovergestelde. Hij moest lange tijd als kok werken om zijn werk te kunnen voortzetten. Pas in 1975 kon zijn werk voor het eerst getoond worden aan het publiek in het Museum van Hedendaagse Kunst in Houston.
Schnabels werk maakt deel uit van de Bad Painting kunstbeweging, het huidige neo-expressionisme. Neo-expressionisme is ontstaan in Duitsland in de late jaren zeventig en was sterk verbonden met de Italiaanse transvagardistische kunst en de Franse vrije figuratieve kunst, die zich uitstrekte tot in de VS. Deze stroming wordt gekenmerkt door de wreedheid waarmee hij omgegaan met de lijnen en door het gebruik van rottend materiaal. Daarom staat deze kunstvorm ook wel bekend als “Wild”.

Een van de werken die Schnabel op de kunstkaart zette was Plate Painting, werken van enorm formaat waarin gewerkt werd met gebroken borden die hij meenam naar de Biënnale van Venetië in 1989. In zijn werk gebruikt hij delen uit het Kabuki-theater, stoffen van fluweel in felle kleuren en nog meer elementen die het duidelijk zijn stempel gaven.
De genialiteit van Schnabel is ook tot de film en muziek doorgedrongen. Zijn drie films Basquiat (1996), The Diving Bell and the Butterfly (2007) en Before night Falls (2000) hebben vermeldingen opgeleverd in Cannes en Venetië.

Hij heeft ook albums opgenomen samen met bassist en producer Bill Laswell en Bernie Worrell, het funk-rock album Every Silverlining has a Cloud, waarvoor hij de teksten schreef.
Voor meer informatie: http://www.museiciviciveneziani.it/frame.asp?pid=2044&musid=243&sezione=mostre

Nancy Guzman

Huur appartementen in Venetie en bezoek ook als alternatief, behalve de kanalen bij maanlicht en lekkere restaurants, de mooie tentoonstelling van veelzijdig kunstenaar Julian Schnabel.

Contact met mij op 

Vertaald door: g-trans
Contact met mij op

Alles is gereed om de opnames te beginnen. We hebben de steun van Onze Eigen Camera Producties en van alle mogelijke locaties hebben we de slaapkamer van mijn appartement uitgekozen. Voor de fotografie gebruiken we natuurlijk licht, hoewel het nightshot misschien wat meer dramatiek geeft. Er is geen tekst, we laten de acteurs improvisere. Binnenkort op de belangrijkste sites, de pornofilm waar de hele wereld het over heeft en jij en ik zijn de hoofdrolspelers.

Waarom heeft de porno die thuis opgenomen wordt zoveel volgers? Het is wel duidelijk dat het commercieel uitbuiten van het leven van beroemdheden zeer lucratief is. Maar tegenwoordig geldt dit ook voor normale mensen, kijk maar naar alle realityshows. Maar ondanks dat er een verlangen is naar dit soort shows, het is toch iets anders dan een seksuele stimulans die een bepaald beeld kan oproepen. Een beeld van mannen en vrouwen met een ongelooflijk lichaam die met nogal wat fantasie en de projectie van ons ideaalbeeld tot opwinding kan leiden. Is het daarom dat echte scenes met echte mensen tegenwoordig zo populair zijn? Omdat ze dichetrbij ons staan?

Aan de andere kant, waarom zijn we zo exhibisionistisch? Is het ingegeven door narcisme? Willen we zelf de fantasie beleven die een echte porno bij ons oproept? Het maken van erotische foto’s met je partner is een ding, maar die maken met de intentie de meeste hits te krijgen op het web? Het is ook belangrijk om te weten wat de grenzen zijn, kijk goed uit wie je het materiaal toevertrouwt en wees je ervan bewust dat alles vrij toegankelijk zal zijn voor iedereen.

Het internet en de nieuwe manieren van iemand leren kennen, door bijvoorbeeld nieuwe media is een makkelijke manier om te voldoen aan de behoefte tot het bllotgeven van jezelf. Ook als voyeur heb je het nu natuurlijk makkelijk, je hebt alleen maar een computer en een internetverbinding nodig om aan je trekken te kunnen komen.

Er zijn meerdere sites waar je toegang hebt tot video’s van amateur porno en waar je zelf je eigen materiaal zoals foto’s en video’s gratis online kunt zetten met weinig censuur. Een van de bekendste is YouPorn en PornoTube, die uiteraard net zo werken als YouTube maar met veel meer hits.

ArBlanco

Ontdek de magie van de stad van grachten, door haar gehuurde  appartementen in Venetie

Contact met mij op

Vertaald door: g-trans
Contact met mij op

Vier de muziek die wij vieren! Wat zou je doen zonder muziek? Niets is beter dan een beetje ontsnappen aan de realiteit en je te verliezen in muziek, anderen te ontmoeten en proberen de wereld te begrijpen. Men zegt dat de voorwaarde van het bestaan een geluid is dat niet meetbaar is. De oorsprong van de tijd is tenslotte de Big Bang. Voorbij deze knal, kun je de eerste muzikale noten, de eerste koppeling voorstellen. De wereld trilde van de oerknal en vanuit deze eerste deeltjes is geluid verder veranderd. De echo van die grote explosie is nog steeds in beweging in alle richtingen.

Het Feest van de muziek is nu een grote traditie in Europa. Het idee begon in 1976, dankzij de Amerikaanse muzikant Joel Cohen, destijds werkzaam voor Radio France Musique. Zijn droom was eenvoudig: een muzikaal feest dat de hele nacht duurde tijdens de zomerzonnewende. Maar het was niet tot 1981 dat de muziek en dansdirecteur Maurice Fleuret het idee door te geven aan de toenmalige minister van Cultuur Jack Lang, voor het Feest van de muziek, dat voor het eerst plaats vond in 1982. Als je niet beschikt over een duidelijk beeld, het Feest van de muziek wil in de eerste plaats zowel professionele als amateur musici stimuleren ptredens te geven in de straten, gratis voor iedereen. Vandaag de dag doen meer dan deritg landen in de wereld mee aan deze dag.

Met alle aandacht in de media voor commerciele muziek is deze dag een goede mogelijkheid om authentieke muziek te zien, die ook nog eens live in de straten ten gehore wordt gebracht. Een kans die je niet mag missen. Op de Dag van de muziek is er geen ruimte voor muziek die al zo vaak te horen is op radio en tv. Deze da gis voor de echte muziekliefhebber. E ris zoveel muziek te vinden op het Internet en er wordt vanalles verspreid via sociale media, maar er gaat natuurlijk niets boven een live concert. Al ser direct contact met de muziek is, kent de ervaring veel verrassingen.

In Venetië, is de muziek dag gevierd met suona Venezia op 11 juli. Bands uit de hele wereld, met stijlen, variërend van jazz, blues, klassiek, funk en etnisch nemen de straten over tot vreugde van alle voorbijgangers. En wat is er nou een betere keuze voor een dag in Venetië dan een lange wandeling op een zomerse avond met overal muziek en dans? Dit unieke evenement wordt bijna een ituele ervaring waarin muziek centraal staat en iedereen welkom is om deel te nemen. Het interessante aan deze dag van de muziek is het de omgeving van Venetië, met smalle straatjes en water overal. Het maakt de ervaring van muziek totaal verschillend, zowel in de reis van de concerten als het geluid van de straat in deze mooie stad. Voor meer informatie en exacte tijden van Souna: http://www.veneziasuona.it/

SISTER RAY

Dit is een niet te missen festival in een van de meest romantische steden in de wereld. Huur dus appartementen in Venetie en geniet van muziek en romantiek.

Contact met mij op 

Vertaald door: g-trans
Contact met mij op